รับ Tag น่ารัก ๆ มาจากแม่นกของน้องตุลย์
http://mybabytule.multiply.com/ คันไม้คันมืออยากทำจังเลย…ขอบคุณแม่นกนะคะ ที่ให้โอกาสแม่ทิปได้รวบรวมเรื่องราวประทับใจของลูกสาวตัวน้อย..”น้องเจ้าขา” … - ความรู้สึกแรกที่ตั้งครรภ์
พ่อกะแม่อยากมีลูกกันมาก พอแต่งงานปุ๊บก็ลุ้นกันทุกเดือน 6 เดือนผ่านไป แม่ก็ยิ้มแก้มปริเมื่อเห็นแถบสีแดงเส้นที่ 2 ค่อย ๆ ชัดขึ้น ๆ ..รีบเรียกพ่อเต้ยมาดู แต่พ่อเต้ยทำท่าไม่แน่ใจ ถามซ้ำ ๆ ว่าจริงหรอ…ครั้งนี้ใช่แน่หรอ.. สักพัก…ก้อพูดยิ้ม ๆ ว่า “…เอาขนมจีนมาเลย…(มีน้ำยาแล้ว…)” หุ หุ…
ส่วนตัวแม่ก้อตื่นเต้น ปนงง งง ว่านี่เราจะเป็นแม่แล้วหรอ… ไม่อยากจะเชื่อเลย ต่อไปจะเป็นยังงัยนะ อุ้มเด็กยังไม่เป็นเลยจะเลี้ยงลูกได้มั้ยเนี่ย แล้วแม่ก็ปรึกษาเพื่อน ๆ เลือกรพ. เลือกคุณหมอ บอกคุณยาย บอกคุณย่า … ทุกคนดีใจด้วยมาก ๆ แม่เป็นปลื้ม และดีใจที่จะได้ทำหน้าที่อันยิ่งใหญ่ในชีวิตผู้หญิงคนหนึ่งแล้ว และนับแต่นั้น… แม่ก็เขียนไดอารี่ถึงลูกทุกวัน….จนถึงวันนี้ และตั้งใจจะเขียนตลอดไปเลยจ๊ะ
ชื่อของลูก เราเตรียมชื่อเล่นให้ลูกว่า “แอนฟิลด์” ตั้งแต่คิดว่าจะมีลูกเลยล่ะ ก้อเพราะพ่อของลูกเป็นสาวกหงส์แดงน่ะสิ… แต่เมื่อเรา ultrasound
พบว่าลูกเป็นเด็กหญิง ก็เลยต้องคิดชื่อใหม่… แม่ใช้วิธีนึกชื่อรัยได้ก็พูดไปเรื่อย ๆ … พ่อเต้ยได้ยินปุ๊บ…ก็อนุมัติชื่อนี้เลยล่ะจ๊ะ… “น้องเจ้าขา” มาถึงชื่อจริง…ยากล่ะสิ… เราได้ 3 ชื่อมาจากพระ ฐิตารีย์ ณัฐธยาน์ ธันยนันท์ ยังไม่ถูกใจหน่ะ… งัยดีขอ อจ.เสถียรพงศ์ ได้ชื่อ อาทินุช ว้า… ตัวเลขรวมนามสกุลไม่ค่อยดีล่ะ.. เฮ้อ… เอาชื่อที่เราแอบคิดไว้ โดยงัดตำราหลายขนาน และบวกเลข จนพอใจแล้ว…มาใช้ดีกว่า… คุณพ่อและคุณย่าเห็นชอบด้วยก็ตกลงเลย … “ทิพย์ธัญธร” (ทิบ-ทัน-ทอน) หมายถึง ผู้มีโชคดีอย่างวิเศษ แต่แม่ก้อมีคำแปลแบบเข้าข้างตัวเองว่า.. ลูกคนนี้เป็นโชคดีของแม่ทิพย์นั่นเอง ไหนโชว์รูปลูก ๆ หน่อยซิ 
น้ำหนักแรกเกิดของลูกคุณ 2,885 กรัม สูง 46 เซนติเมตร รอบศีรษะ 33 เซนติเมตร
ตอนท้องคุณบำรุงอย่างไร เริ่มจากหม่ำอาหารเช้า ซึ่งแต่ก่อนไม่ชอบ หลีกเลี่ยงของหวาน งดเครื่องดื่มทุกชนิด ดื่มน้ำเปล่ากะนมเท่านั้น รายการอาหารก็จะเป็นพวกเมนูปลา ที่คุณย่าจัดหามาสับเปลี่ยนกันไป ทั้งต้ม นึ่ง ทอด เพราะเกรงจะเบื่อ แต่ก็ไม่วายล่ะ ก็แม่ไม่ค่อยชอบทานปลาเลยนี่นา
คุณพ่อเต้ยเป็นผู้ควบคุมการกินยาบำรุงที่คุณหมอสั่ง อย่างเคร่งครัด และยังใส่ใจแม่มาก ๆ โดยการจัดผลไม้ใส่กล่องให้แม่ไปทานยามบ่ายที่ทำงานทุกวัน….แอปเปิ้ล ฝรั่ง ส้มโอ… ถูกปลอก หั่น จัดเรียงอย่างสวยงาม เฮ้อ…อยากกลับไปท้องอีกจัง….
ความรู้สึกครั้งแรกเมื่อเห็นเจ้าตัวเล็ก 8 โมง ถูกเข็นเข้าห้องผ่าตัด วางยาสลบ ไม่รู้สึกตัวเลย… มาสลึมสลือตอน 9 โมงกว่า ๆ ทั้ง ๆ ที่ยังง่วงจากฤทธิ์ยาและคอแห้งผาก… พูดถามคุณพยาบาลถึงลูกว่าแข็งแรงดีมั้ย ผู้หญิงรึเปล่า… แทนคำตอบ..คุณพยาบาลก็อุ้มลูกมาให้… ในห้องพักฟื้นนั่นเอง
เราได้พบหน้ากันครั้งแรก… คุณพยาบาล พาลูกมาให้กระตุ้นน้ำนมจากอกแม่…. แม่ยังทำตัวไม่ค่อยถูกแต่…วินาทีนั้น… แม่เห็นเด็กแดง ๆ ตัวน้อย ๆ ที่ลืมตามอง ขมวดคิ้ว… ช่างน่ารักเหลือเกิน แม่ตื่นเต้น และปลื้มใจบรรยายไม่ถูกเลย…. แม่สัญญากับตัวเองนับแต่นั้น…แม่คนนี้จะขอดูแลลูกตัวน้อยของแม่และจะมอบแต่สิ่งที่ดีที่สุดให้แก่ลูกจ๊ะ..
มีโรคแทรกซ้อนระหว่างตั้งครรภ์หรือไม่ แม่รู้ตัวว่าท้อง …พร้อม ๆ กับรู้ว่าแม่มีก้อนเนื้องอกขนาดใหญ่เท่าลูกเทนนิส ฝังตัวเงียบเชียบอยู่ด้วย…ความตั้งใจจะฝากท้องเลยกลายเป็นการลุ้นว่าเจ้าเนื้องอกก้อนนี้จะทำอันตรายต่อก้อนเนื้อเล็ก ๆ ของแม่หรือไม่ เราทำ ultrasound กันทุกเดือน พร้อม ๆ กับทานยากันแท้งควบคู่ไปจนถึงเดือนที่ 5 เมื่อแน่ใจแล้วว่าพี่เนื้องอกไม่ได้ทำอันตรายใด ๆ แก่ลูกของแม่ ซ้ำยังอยู่เป็นเพื่อนเล่นให้ลูกด้วย แต่พี่เนื้องอกของลูกก็ยังคงเจริญเติบโตได้ดีเหลือเกิน พร้อม ๆ กับท้องของแม่ที่ขยายใหญ่จนดูเหมือนท้องแฝด ใครเห็นเป็นต้องทักว่าใกล้คลอดตั้งแต่อายุครรภ์แค่ 6 เดือนเอง แต่ดูจิ...ลูกแม่อยู่อย่างตัวลีบเพราะเนื้องอกเบียดอยู่น่ะนั่น...
คุณคลอดด้วยวิธีไหน ก็เพราะพี่เนื้องอกตัวดีน่ะสิ… อาจารย์หมอบอกว่าจะพยายามผ่าเอาเนื้องอกออกไปด้วยให้ได้ ถ้าแม่ไม่เสียเลือดมากเกินไป …. งั้นถ้าจะต้องถูกผ่าทั้งที แม่ขอโดนวางยาสลบเลยละกัน… ม่ายเอาล่ะบล๊อกหลัง… เคยตอนผ่าหัวเข่าแล้ว… เสียวนิ
อาจารย์หมอจัดการกับเจ้าเนื้องอกที่มีขนาดใหญ่พอ ๆ กับหัวของลูกเลย …แค่เห็นภาพก็ตกใจแล้ว คุณหมอยังบอกว่าไม่เคยเห็นขนาดใหญ่เท่านี้มาก่อน…..บรื๋ออออ….
วีรกรรมเจ้าตัวเล็ก 1 เดือนแรก ไม่ธรรมดาตั้งแต่ยังอยู่ รพ.แล้วล่ะ… เจ้าขาของแม่เสียงดังที่สุดในห้องเนิร์ส เลยเชียว พอกลับมาบ้านก็ปลุกปล้ำกันป้อนนม เอานอน ซึ่งเจ้าขาของแม่ก็เอาแต่ร้อง นอนได้ไม่นาน เสียงดังนิดนึงก็ตื่น จะหม่ำนมก็ต้องเงียบ ๆ ห้ามมีใครมากวน ใครว่าเด็ก ๆ มีแต่กินกับนอน … เด็กคนนี้มีแต่ร้องค่ะ….
แล้วเราก็ค้นพบวิธีที่จะทำให้เงียบได้… แผนแรก ยัดนมแม่เข้าปาก แผนสำรอง อุ้มแบกค่ะ และเพราะวิธีนี้ก็ทำให้เราต้องอุ้มแบกเพื่อให้ลูกหลับต่อมาอีกหลายเดือน….
หน้าท้องแตกลายงาหรือไม่ โห…จะเหลือหรอ…. หมดสวยเลยอ่ะ… แต่ทำใจแระ… แลกกับลูกที่น่ารัก แค่นี้จิ๊บ จิ๊บ….
ให้อาหารเสริมครั้งแรกตอนลูกกี่เดือน คืออะไร คุณย่าเล็งจะป้อนกล้วยมาตั้งนาน …. พอครบ 4 เดือน ก้อเริ่มเลยล่ะค่ะ ข้าวบดผสมกล้วยครูด ฝีมือคุณย่า เจ้าขาหม่ำได้ดี รายการต่อมาก็มีเมนูโปรด เช่น ข้าวตุ๋นฟักทอง ซุปผักโขม และ มะเขือเทศเนื้อต้ม แล้วบดแช่เย็น… อันนี้นับว่าโปรดที่สุด เพราะอ้าปากรอ ป้อนไม่ทันกันเลยเชียวล่ะ
แล้วหย่านมแม่ตอนกี่เดือน แม่ตั้งใจอย่างยิ่งที่จะให้นมแม่อย่างเดียวแก่ลูก แต่กว่าจะได้น้ำนมเพียงพอ ก็ใช้เวลาบีบเค้นกันถึง10 วัน และเมื่อครบ 3 เดือนที่แม่ต้องไปทำงาน ก็ใช้วิธีแอบไปหามุมสงบปั้มนมให้ลูกบ้าง บางวันก็ซิ่งรถกลับบ้านมาป้อนมื้อกลางวันเองเลย เจ้าขาหม่ำได้คราวละไม่มากนัก แล้วนมแม่ก็เริ่มน้อยลง จนถึง 5 เดือนครึ่ง เราจึงเริ่มนมผงให้ลูก ซึ่งก็ไม่มีปัญหาเลย เจ้าขากินน้อยยังงัย ก็ยังคงกินน้อย เหมือนเดิม แต่ไม่ร้อง ไม่อาลัยหัวนมแต่อย่างใด
สามีมีบทบาทในการเลี้ยงลูกยังไงบ้าง 3 เดือนแรก เราช่วยกันลองผิดลองถูก ตามประสาพ่อแม่มือใหม่ ที่ตั้งใจเลี้ยงลูกเอง โดยไม่มีพี่เลี้ยงหรือผู้ช่วยเลย เวลาอาบน้ำลูก พ่อจะเป็นคนอุ้ม แม่ก็จะฟอกตัว ล้างน้ำ
เวลาลูกร้อง ….ดึกดื่น…แค่ไหน ถ้าแม่เอานมป้อนแล้วยังร้อง .. พ่อเต้ยนี่แหละ ที่คอยอุ้มแบก จนหลับ และ แบกไว้อย่างงั้น เพราะอยากให้ลูกหลับได้นาน ๆ
… บทบาทในการเลี้ยงลูกของพ่อเต้ยเป็นความประทับใจอย่างที่สุดจวบจนบัดนี้ที่แม่ไปทำงานแล้ว ก็ได้พ่อเต้ยนี่ล่ะ ที่เลี้ยงดูลูกด้วยตัวเอง …พ่อเต้ยทำได้ทุกอย่างตั้งแต่ทำอาหาร ป้อนข้าว ชงนม เช็ดก้น ล้างขวด ซักผ้าอ้อม กล่อมนอน เล่านิทาน เล่นกับลูก ถ้าพ่อเต้ยมีนมให้ลูกได้ ก็ไม่แตกต่างจากแม่เลยล่ะจ๊ะ พ่อเต้ยทำได้ดีเกินคาด… ทั้งยังสนใจอ่านเพื่อหาความรู้ในการดูแลลูกอยู่เสมอ…ขอบคุณสามีที่แสนดี ค่ะ… เค้ารักตัวเองจังเลย…
ถ้าเป็นไปได้โตขึ้น คุณอยากให้เค้าเรียนอะไรมากที่สุด ขึ้นอยู่กับความสนใจ และความถนัดของลูกค่ะ แม่จะคอยดูแลให้คำแนะนำ ส่งเสริม และสนับสนุนอย่างดีที่สุด แต่คงจะผลักดันให้เค้าได้สัมผัสกับความงามของ ศิลปะ และดนตรี เพราะเชื่อว่าจะสามารถกล่อมเกลาให้เป็นคนมีสติ และสมาธิ เพื่อเป็นพื้นฐานให้ทำสิ่งอื่นๆ ได้ดีต่อไป
ถึงจุดไคลแมกซ์ล่ะ คุณจะส่งต่อ tag นี้ให้ใครบ้าง อย่างต่ำขอ 3 คน แม่บุ๊คน้องรัก… เล่าเรื่องนู๋มัตจิให้ฟังหน่อยเร้วววว….
แม่จูเพื่อนเลิฟ… ช่วยสละเวลามาบันทึกเรื่องราวของลูกหน่อยน๊า….
แม่แอนจ๋า เล่าเรื่องสามแสบให้ฟังด้วยนะ ตามคำเรียกร้องจ๊ะ
เพลงกล่อมประจำที่คุณร้องให้ลูกฟัง อิ่มอุ่น
เพลงบังคับ ร้องเป็นเพลงแรก ตั้งแต่ลูกเกิด และร้องวนอยู่เพลงเดียวหลายเดือนเลยล่ะ แค่มี … “หัวใจก็มีแค่เพียงดวงหนึ่ง ถึงน้อยไปไม่เคยแบ่งใครนะเออ แม้มันมอมแมมเปรอะไปจะให้เธอ..หมดเลยที่ฉันมี”… เพิ่มอีกสักเพลงเพราะคนร้องเริ่มจะเบื่อ…อุ อุ
Song of ABC …A B C D E F G….. เริ่มโตแระ… ฝึกภาษาปะกิดกันซะหน่อยนะลูกนะ แหม…เจ้าขาชอบมาก ๆ เลยล่ะได้ยินที่ไร เตรียมจะเต้นทุกทีไปสิ….
คุณคิดว่ารายนามที่เอ่ยจะยอมทำ Tag ให้คุณมั้ย น่าจะทำนะ.. ทำเหอะ…. เรายังทำเลย
ถ้าคุณมีเงินสักก้อน คุณจะทำยังไงกับเงินนั้นเพื่อลูก ว้าวววว… ถ้ามีก้อนหย่ายยย ๆ ก็เอาเก็บไว้ แล้วทำให้เกิดดอกผล ถ้ามีก้อนน้อย ๆ ก็เอาไปผสมกับที่มีอยู่เพื่อสร้างทุนทางสมองให้ลูก… เพราะการศึกษาคือสมบัติล้ำค่าที่พ่อแม่จะหาให้ลูกได้จ๊ะ
วันหนึ่ง ๆ คุณหอมลูกทั้งหมดกี่ครั้ง คำถามนี้ ตัวเองเคยถามคนอื่นอยู่บ่อย ๆ เพราะคิดว่าตัวเองแปลกประหลาดกว่าคนอื่นมั้ย … เพราะไม่คาดคิดเลย ว่าจะตั้งหน้าตั้งตาหอม กอด จุ๊บกันกะลูกได้มาก มายขนาดนี้…. อ้อนลูกก็บ่อยมาก “รักแม่หน่อย” “จุ๊บหน่อยจิ” พอลูกทำได้ก็ชื่นใจ้….ชื่นใจ…ก็นู๋เป็นกำลังใจของแม่นี่เน๊อะ…
สุดท้ายมีพรให้คุณขอ 1 ข้อ คุณจะขออะไรให้ลูก ขอสุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง และสติปัญญา พร้อมด้วยจิตใจที่งดงาม เพื่อเป็นคนดีที่มีความสุขและรู้จักใช้ชีวิตอยู่บนความพอดีและพอเพียง
