.

…. น้องเจ้าขา ลูกสาวคนสวยของแม่ 2 ขวบแล้วจ๊า…

ใคร ๆ ก็บอกกันว่าเด็ก 2 ขวบ เป็นวัยที่กำลังเรียนรู้โลกกว้าง และสิ่งต่าง ๆ รอบตัว เป็นช่วงที่กำลังน่ารัก ช่างพูด ช่างจดจำและเลียนแบบ ทำให้มีเรื่องราวใหม่ ๆ เกิดขึ้นได้ทุกวัน และลูกสาวของแม่ก็เช่นกัน

นับวันลูกยิ่งน่ารัก จะทำอะไร ก็ดูจะยั่วให้ถูกหอมแล้วหอมเล่า ทั้งแม่และพ่อต่างก็ชื่นชมไปกับอาการท่าทางต่าง ๆ ของลูก และทึ่งไปกับคำพูดใหม่ ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างที่ลูกทำ ช่างเป็นเหมือนมนต์เสน่ห์ที่ทำให้แม่เฝ้ามองได้อย่างไม่รู้เบื่อเลย

พัฒนาการด้านต่าง ๆ ของลูกก็ดีขึ้นอย่างรวดเร็วในเดือนนี้ ทั้งด้านการกิน การพูด และพฤติกรรมต่าง ๆ ของลูก แม่จึงขอบันทึกไว้โดยละเอียดสักนิด นะคะ

ลูกดูจะตัวโตและสูงขึ้นเร็วในระยะนี้ น้ำหนักชั่งได้ 11.4 kg. ส่วนสูงของลูกก็ 86 ซม. แล้ว เคลื่อนไหวได้คล่อง สนุกกับการปีนป่าย และกระโดดมาข้างหน้าแบบใกล้ ๆ ได้ ย่ำเท้า และทำท่าทางต่าง ๆ ตามเพลง โยก เอนตามจังหวะเพลงที่ชอบ ซึ่งตอนนี้ลูกสาวแม่โปรดบาร์นี่เป็นอย่างมาก แต่ชอบให้เปิดซ้ำ ๆ เพลงเดิม ๆ และขอดูวันละหลาย ๆ รอบ

บางครั้งลูกก็ช่วยแม่ ตอนที่แต่งตัวให้ ด้วยการพยายามใส่กางเกงเอง ใส่รองเท้าผ้าใบสวม ๆ ได้เอง และถอดกางเกง ถอดถุงเท้าได้ด้วย และทุกครั้งที่อาบน้ำลูกจะช่วยถูสบู่ และแปรงฟันเอง แปรงลิ้น และเล่นบ้วนน้ำได้ไกล ๆ ด้วย

แม่เชื่อมาเสมอว่าลูกของแม่จะพูดได้ดีในอีกไม่นาน และลูกเองก็คงมีคลังคำศัพท์มากมาย เพราะแม่สัมผัสได้ว่าลูกรู้เรื่องแทบทุกอย่างเพียงแต่ไม่พูดเป็นคำเท่านั้น แต่เดือนที่ผ่านมา พัฒนาการด้านนี้ของลูกเด่นชัดขึ้นมาก ๆ จากที่เคยสื่อสารกันด้วยท่าทาง ก็เริ่มพูดด้วยคำพยางค์เดียว หลากหลายคำมากยิ่งขึ้น เรียกคนในครอบครัวและสัตว์เลี้ยง ชี้รูปสัตว์ต่าง ๆ และบอกได้ถูกต้อง คำแสดงความต้องการต่าง ๆ ก็พูดได้มากขึ้น รวมถึงการนับเลข และ ABC แต่ก็ไม่ทั้งหมดหรอกนะ ยังออกเสียงได้เพียงบางเลข และบางอักษรเท่านั้น แต่กับบางคำ ที่ไม่ได้สอน ลูกก็พูดออกมาได้เองด้วยนะ เช่นในวันหนึ่ง ลูกชี้ที่แก้วทรงสูงของพ่อ แล้วพูดขึ้นมาว่า “เบียร์” ชัดเจนจนแม่อดที่จะประหลาดใจไม่ได้ แต่แล้วก็ขำ เพราะลูกคงชิน และจดจำเอาไว้นานแล้วน่ะเอง

จากที่แม่เคยกังวลว่าลูกจะหม่ำแต่ข้าวตุ๋น และไม่ยอมเคี้ยวกลืนอาหารแข็งนั้น มาเดือนนี้ ลูกกล้าที่จะลองเอาใส่ปากและเคี้ยวกลืนได้หลากหลายมากขึ้นทั้ง ข้าวสวยกับไข่เจียว ข้าวผัด บะหมี่ วุ้นเส้น ก็กินได้ดี และของโปรดก็คือ แคบหมู ข้าวเหนียว ไก่ทอด และของทอดทั้งหลาย นอกจากนี้ ก็ยังดื่ม น้ำผลไม้ นมเปรี้ยว และแทะแอปเปิ้ลได้อย่างสนุกสนานด้วยล่ะ ส่วนนม ลูกก็ยังคงกินได้ดีด้วยการป้อนช้อน สลับกับดูดหลอด และดื่มจากแก้ว แต่มื้อนอนก็ยังเป็นขวด และกินได้ถึง 10 ออนซ์เลยทีเดียว

เดี๋ยวนี้เราไปกินอาหารนอกบ้านกันได้อย่างสบายขึ้นเยอะ เพราะลูกจะตักอาหารกินเองด้วยช้อนส้อมของผู้ใหญ่ และไม่ทำหกเลอะเทอะให้ขายหน้ากันแล้วด้วย เป็นความปลาบปลื้มของแม่จริง ๆ เลยจ๊ะ

บางครั้งลูกสาวแม่อาจยังสับสน หรือขัดใจเวลาที่อึดอัดพูดไม่ออก หรือไม่ได้ดังใจ ลูกจะมีอาการดื้อเห็นได้ชัดขึ้น ด้วยการนอนคว่ำหน้ากับพื้น แต่อาการดังกล่าว เริ่มห่างหายไปบ้างแล้ว นับเป็นเรื่องที่ดี และในบางครั้งลูกก็ยังคงรับฟังคำอธิบาย หรือคำโน้มน้าวต่าง ๆ และคล้อยตามได้ แม่จึงไม่หนักใจในเรื่องนี้มากนัก

ส่วนอาการติดแม่และกลัวคนที่เคยเป็นมากเข้าขั้นอาการหนักนั้น ตอนนี้เริ่มทุเลาลงแล้ว จะเป็นก็เฉพาะเมื่อเจอผู้ชาย หรือคนสูงอายุ แต่นอกนั้น ลูกก็จะแอบมอง และแอบยิ้ม ลูกดูมีความมั่นใจมากขึ้น และคุ้นเคยกับคนง่ายขึ้น เพียงแต่ต้องใช้เวลามากหน่อยในการขออุ้มสาวน้อยคนนี้…

นี่คือพัฒนาการด้านต่าง ๆ ของน้องเจ้าขา ที่แม่ขอบันทึกไว้ เพื่อวันหน้าของลูก เราจะได้อ่านข้อความประทับใจนี้ด้วยกันงัยคะ

สาวน้อย 2 ขวบของแม่จ๋า.. เวลาที่ดูเหมือนไม่นาน เผลอ ๆ ก็ผ่านเราไปถึง 2 ปีแล้ว แม่ยังคงจำวันที่เป็นแม่มือใหม่เงอะงะ ไปหมด ทำอะไรยังไม่ค่อยถูกยามลูกร้อง … มาถึงตอนนี้ มีบทเรียนมากมายที่แม่ได้เรียนรู้และแก้ปัญหา แต่ก็มีความสุขและความประทับใจไปพร้อม ๆ กัน ไม่เคยนึกท้อแท้หรือทรมานใจใด ๆ เลย ในทุก ๆ วันที่เรามีกันและกัน คือความสุขที่แม่ได้จดบันทึกไว้ในไดอารี่อย่างสม่ำเสมอ ทุกค่ำคืนเวลาแห่งความรักของเราที่แม่พาลูกเข้านอน นับเป็นช่วงเวลาดีที่สุดของเราแม่ลูก ที่อบอวลไปด้วยความรัก ความอบอุ่น ซึมซาบอยู่ในหัวใจของแม่เสมอ

ขอบคุณนางฟ้าตัวน้อย ๆ ที่จุติลงมาใจกลางหัวใจแม่คนนี้ และทำให้เกิดเรื่องราวความรักที่แสนประทับใจ ระหว่างเราแม่ลูก ไม่มีความรักใดจะยิ่งใหญ่และบริสุทธิ์ได้เท่านี้อีกแล้ว…. โลกของแม่วันนี้ ช่างสวยงามเกินกว่าที่เคยฝันไว้แล้ว จริง ๆ จ๊ะ ขอบคุณนะจ๊ะ …”น้องเจ้าขา”…ลูกรักของแม่….

แม่ทิป : ผู้บันทึก 

เมื่อวันที่ลูกครบ 2 ขวบ (วันพุธที่ 4 มิถุนายน 2551)