เจ้าขาอยู่ในท้องแม่ตั้ง 40 สัปดาห์เต็ม (ขาดไป 2 วัน) พอเช้าวันอาทิตย์ที่ 4 มิ.ย. 2549 คุณแม่ก็มา รพ. กับคุณพ่อ และเวลาผ่าตัดคลอดก็มาถึง 8.07 น. เจ้าขาก็ถือกำเนิดออกมาโดยการผ่าตัดคลอดฝีมือ คุณหมอพิบูลย์ คุณหมอคนเก่งผ่าเอาก้อนเนื้องอก ขนาด 13 ซม. ออกไปด้วย ... แหม...จะว่าไปเจ้าขาก็คิดถึงพี่เนื้องอกเหมือนกันนะ เพราะอยู่ด้วยกันมาตั้งนาน

หลังจากที่คุณพยาบาลนำเจ้าขาไปล้างตัว วัดนน.ส่วนสูง และรอบศีรษะ สักพักคุณแม่ก็ตื่นขึ้นมาจากฤทธิ์ยาสลบ เราทั้งสองก็ได้เจอกันทันที คุณแม่ตื่นเต้นมาก ๆ ที่ได้เจอนู๋ นู๋เองก็ตื่นเต้นกับการได้ดูดนมแม่ครั้งแรก แต่แม่บอกว่านู๋ดูดเก่งนะ ทำได้ดีมากกว่าแม่ซะอีก เพราะแค่จะอุ้มประคองลูก แม่ยังไม่ค่อยกล้าเลย ก็คุณแม่บอกว่าไม่เคยเลี้ยงเด็กมาก่อนเลยนี่คะ ไม่เป็นไรค่ะ แค่นี้เจ้าขาก็รู้สึกดีและอบอุ่นมาก ๆ ในอ้อมกอดใกล้อกอุ่น ๆ ของแม่แล้วล่ะค่ะ

คุณพ่อไปถามนน.ที่ห้อง nursery และถ่ายรูปเจ้าขาด้วย ดูคุณพ่อจะเที่ยวบอกใครต่อใครที่โทรมาถามไถ่ตลอดเวลาเลยว่า "ลูกสาว หน้าเหมือนพ่อเลย ตา 2 ชั้น คิ้วชัดมาก ๆ หูใหญ่ ๆ สรุปว่าสวยมาก ๆ น้ำหนัก 2,885 kg แข็งแรงดี" พ่อต้องพูดประโยคนี้ซ้ำ ๆ ตั้งหลายครั้ง แต่คุณแม่สิ ใช้ Technology เข้าช่วยด้วยการส่งข้อความทางมือถือ พร้อมภาพถ่าย และรายละเอียดไปให้เพื่อน ๆ และคนสนิทเยอะแยะไปหมด คุยกันไม่รู้เบื่อเลย ในขณะที่นู๋ก็นอนหลับ สลับกับการร้องเพลงเสียงดังที่สุดในห้อง nursery เลยล่ะค่ะ อิ อิ... ก็เจ้าขาชอบร้องเพลงนี่นา